Category: कविता

भाेजराज न्याैपाने   मैंले देख्दा देख्दै तपाईका गाला चाहुरिए केश राशी सेताम्मे भए र, मिलेका दाँतहरु असन्तुलित बन्दै गए । मलाई रत्तिभर लाग्दैनथ्यो मेरी आमा बुढी हुनुहुनेछ । विश्वासै थिएन…

भाेजराज न्याैपाने जुनदिन कालिगढले बनायो तक्मा र, टाँसी हेर्‍यो आफ्नै मालिकको छातीमा ठिक त्यसैदिन देखि रोएको हुनुपर्छ–तक्मा ! र, सोधेको हुनुपर्छ कालिगढलाई, मलाई किन तक्मा बनायौ? किन ‘कोपारा’ बनाएनौ? किनकि,…